سیزدهم اسفند ماه ۱۴۰۴، روزی که در حافظه تاریخی ملت ایران با تلخی اما با صلابت ثبت شد. در آن روز، ناو «دنا»، حامل سفیران صلح و امنیت ایران، در هزاران مایل دورتر از سواحل میهن، در آبهای بینالمللی، هدف حملهای ناجوانمردانه از سوی نیروهای ارتش آمریکا قرار گرفت. این حادثه، که در آن ۱۰۴تن از دانشجویان و کارکنان شجاع ناو، در حال بازگشت از مأموریت آموزشی و رزمایش صلح میلان ۲۰۲۶، به شهادت رسیدند، نقض آشکار قوانین بینالمللی و حقوق بشردوستانه بود.
حمله به ناو دنا، نمایانگر بیاعتنایی استکبار جهانی به هنجارهای بینالمللی و حقوق انسانی بود. این واقعه تلخ، نشان داد که چگونه قدرتهای زورگو، در راه پیشبرد اهداف خود، از هیچ جنایتی فروگذار نمیکنند و چگونه سکوت مجامع بینالمللی میتواند جسارت متجاوزان را افزایش دهد.
اما شهادت مظلومانه دریادلان ناو دنا، تنها روایتی از مظلومیت نیست، بلکه داستانی از مقاومت و ایثار است. خون پاک این عزیزان، نه تنها یادآور فداکاریهای ملت ایران در راه حفظ استقلال و امنیت است، بلکه انگیزهای مضاعف برای ایستادگی در برابر ظلم و استکبار در طول تاریخ خواهد بود. یاد این قهرمانان، که در راه وطن جان باختند، همواره در دلها زنده خواهد ماند و مقاومتشان، الهامبخش نسلهای آینده در برابر هرگونه تجاوز و زیادهخواهی خواهد بود. این فاجعه، در نهایت به نمادی ماندگار از ایستادگی و صلابت ملت ایران در برابر زورگویان جهان بدل گشته است.
