شخصیت زینب کبری (سلاماللهعلیها) را میتوان به نوعی بازتاب ابعاد وجودی ائمهٔ هدی در کالبد یک زن دانست و از این رو بیشک زنان مسلمان به خوبی میتوانند از رفتار ایشان الگو گیرند.
بخش برجسته در شخصیت اجتماعی حضرت زینب (سلاماللهعلیها)، «روحیهٔ انقلابی» این بانوی ارجمند است؛ موضوعی که میتوان به ابعاد آن در مرور رویدادهای پس از عاشورا دست یافت.
ایشان بیش از هر چیز «تکلیفمحوری» را به زن مسلمان میآموزد. مطابق شواهد، وی برای دفاع از ولی خدا بارها و بارها جان خویش را در معرض خطر قرار داده است. حضور ایشان همراه امام حسین (علیهالسّلام) در حالی که برخی دیگر از خویشاوندان امام، ترجیح به حضور در شهر و دیار خود نمودهاند، از جمله نشانههای این امر است.
«عمل بههنگام» دیگر ویژگی شخصیت انقلابی زینب کبری است. ایشان میدانست سخن گفتن در کوفه در همان حالت رنج میتواند اثر لازم را داشته باشد.
نکتهٔ دیگر در مشی انقلابی آن حضرت، «شجاعت و جسارت» ایشان است. آن حضرت در حالی که همهٔ اقوام خود را از دست داده است، همواره در هنگام سخنرانی در برابر مردم و حاکمان از جایگاهی والا سخن میگوید و از تعابیری استفاده میکند که گویا دیگران در برابر او حقیر هستند.
ویژگی برجستهٔ دیگر حضرت زینب در عرصهٔ انقلابیگری را باید «قدرت بصیرت» ایشان دانست. خطبههای آن حضرت در کوفه و شام آینهٔ تمامنمای این ویژگی است.
