«هیهات منا الذلة»؛ مهمترین اصل حسینی در برابر دشمن، یکی از بنیادیترین پیامهای عاشورا، نفی ذلت و سلطهپذیری است. امام حسین (علیهالسلام) در برابر قدرتی ایستاد که میخواست نه فقط جسم انسانها، بلکه اراده، شرافت و حقیقت را به اسارت بگیرد.
این جمله فقط یک شعار حماسی نیست؛ بلکه یک قاعده دائمی در مکتب حسینی است:
هرجا انسان یا جامعهای را میان «مقاومت» و «تحقیر» مخیّر کنند، منطق حسین (علیهالسلام) میگوید:
هزینه مقاومت هرچه باشد، از زندگی ذلیلانه شریفتر است.
اینجا نکتهای بسیار مهم وجود دارد:
ذلت فقط این نیست که کسی شکست نظامی بخورد. گاهی ذلت آن است که انسان:
• زیر بار تحمیل دشمن برود،
• هویت خود را واگذار کند،
• امنیت و شرف مردمش را معامله کند،
• برای نجات خود، کرامت جمعی را قربانی کند.
از همینجاست که میتوان فهمید دفاع از میهن در نگاه حسینی، صرفاً یک واکنش احساسی نیست، بلکه وظیفهای اخلاقی و ایمانی است.
اگر بیگانهای قصد تسلط بر جان، مال، خاک، ناموس و آیندهٔ یک ملت را داشته باشد، پذیرش او همان «ذلت» است.
منطق امام حسین (علیهالسلام) این نیست که انسان بیمحابا به جنگ برود؛ بلکه این است که وقتی اصل عزت انسان و جامعه هدف گرفته شد، عقبنشینیِ ذلیلانه جایز نیست.
درس امروز عاشورا:
هر پروژهای که بخواهد یک ملت را وابسته، تحقیرشده، تسلیم و بیهویت کند، در امتداد همان جبههای قرار میگیرد که حسینبنعلی(ع) در برابرش ایستاد.
و هر مقاومتی که برای حفظ عزت مردم شکل بگیرد، به روح عاشورا نزدیکتر است.
